Hekserij of Wicca is een Natuurreligie.

Hekserij of Wicca is een natuurreligie die zowel door vrouwen als mannen wordt beoefend. Heksen komen samen op het platteland, op open plekken in het bos, in de tuinen in voorsteden of op appartementen, om bij volle maan en bij het wisselen van de seizoenen, zichzelf in harmonie te brengen met de krachten van de Natuur. Heksen vereren wat zij de 'Oude Goden' noemen, de goden en godinnen die voor de komst van het christendom vereerd werden. Ze vereren de Godin van de Aarde en de Drievoudige Maan en haar gezel, de Gehoornde God van het Woud. De heksen kennen hun goden niet bij één naam. De verschillende heksentradities geven hun goden soms andere namen. Meestal wordt de Godin Aradia of Kerridwen genoemd en de God Kernunnos of Karnayna. Sommige tradities beschouwen de namen van de goden als een geheim en gebruiken ze alleen tijdens de rituelen. Welke naam de heksen ook geven aan de God en de Godin, voor hen zijn alle goden, ook die van andere religies, verschillende uitingen van het goddelijke. Wicca wil niet bekeren, en zendt geen 'missionarissen' uit. Volgens de Wicca zijn er vele en verschillende paden die de zoekende mens kan bewandelen en elk pad is voor de heks heilig.
Door de krachten van de Natuur te vereren, zowel binnen als buiten onszelf, trachten de heksen een glimp op te vangen van de essentie van de Natuur, die zowel in deze wereld besloten ligt, maar ook erbuiten, die in de tijd vervat ligt, maar ook tijdloos is. De Wicca heeft een sterk ecologisch bewustzijn. Omdat de goden zich volgens de heksen manifesteren in de Natuur, beschouwen ze de Aarde ook als heilig. Wicca is zowel een religie als een Kunst. Als religie is haar doel - zoals voor alle religies - het individu of de groep in harmonie te brengen met het goddelijke, scheppende beginsel van de kosmos en al zijn manifestaties op alle niveau's. Als een Kunst wil de Wicca praktische doelen nastreven via de geestelijke weg, voor goede, nuttige en helende doeleinden.

"Moderne hekserij bestaat, in Europa en de Verenigde Staten. Het is niet langer een ondergronds overblijfsel waarvan de omvang en zelfs het bestaan een punt van discussie is onder antropologen. Het is ook niet langer de bizarre hobby van een handvol gekken. Het is de religie van een belangrijk aantal mensen. Hoe groot dit aantal is, is onduidelijk, omdat de Wicca geen hiërarchisch gestructureerde religie is. In landen waar er formele organisaties bestaan, zoals in de Verenigde Staten, gebeurt dit omwille van de belastingen of om wettelijke redenen, niet omwille van een dogmatische uniformiteit of om het aantal leden te kunnen tellen. Het aantal heksen is groot genoeg om een verscheidenheid aan tijdschriften te ondersteunen en de publicatie te verantwoorden van een steeds groter wordende bibliotheek over de Wicca. Het aantal actieve aanhangers van de Wicca loopt volgens een redelijke schatting in de tienduizenden, en alles wijst erop dat dit getal blijft groeien. In beide gevallen zijn de meest onderscheiden kenmerken van de Wicca haar natuur-gebonden houding, de autonomie van de kleine groep – ‘coven’-, waarbij er geen kloof bestaat tussen het priesterschap en de geloofsgemeenschap, en haar filosofie over de scheppende polariteit op alle niveau's, van godin en god tot priesteres en priester."

Bron: Janet & Stewart Farrar - Eight Sabbats For Witches

De rituelen en gebruiken van heksen zijn niet alleen een manier om in contact te komen met het goddelijke in de natuur buiten ons, maar het is ook een manier om onze eigen psyche en het goddelijke in onszelf te leren kennen. Het belang van de rituelen ligt niet enkel in hun uiterlijke vorm, maar ook in hun innerlijke symboliek en betekenis.

"De Wicca stelt ons bloot aan wat Jung het 'goddelijke archetypische drama' noemde - namelijk de wereld van de mythe. De seizoensrituelen, de initiaties en zelfs de eenvoudige magische Cirkel waarin heksen werken, veruiterlijken wat er gebeurt in het onderbewuste en laten ons toe het te zien, te begrijpen en te aanvaarden, om zo te groeien."

Bron: Vivianne Crowley - Wicca. Een Oude Religie voor een Nieuwe Tijd.

Rituele praktijken

De wortels van de Wicca zijn heel oud en de huidige cultus is van uit verschillende wegen tot ons gekomen. Vele oude gebruiken zijn verloren gegaan toen het christendom de oude paganistische religies trachtte te verdringen en zelfs te vernietigen. In sommige families werden de gebruiken wel overgeleverd, maar in de loop ter tijden gingen er delen verloren of werden de gebruiken aangepast. Deze overblijfselen, gedeeltelijk esoterisch, overgeleverd door families en geheime groepen, en gedeeltelijk exoterisch, overgeleverd in de volksgebruiken, hebben de moderne hekserij toch een stevige basis gegeven.

Riten

Heksen houden rituelen bij het wisselen van de seizoenen, als het volle maan is, of als ze er zelf behoefte aan hebben.
Zij vieren acht belangrijke seizoensfeesten, die ze sabbats noemen.
Vier ervan zijn zonnefeesten: de equinoxen (21 maart en
21 september) en de zonnewenden (21 juni en 21 december).
De vier andere zijn Keltische feesten:
Imbolc op 1 februari (Maria Lichtmis), Beltain op 1 mei (Feest van de Arbeid), Lughnasadh op 1 augustus en Samhain op 1 november (Allerheiligen).
Gewoonlijk houden heksen ook rituelen bij volle maan, de zogenaamde esbats. Als het weer het toelaat, verkiezen de heksen hun rituelen buiten te houden, in een natuurlijke omgeving. Maar als dat niet mogelijk is, organiseert men de rituelen bij een van de covenleden thuis. Sommige heksen hebben een speciale kamer in hun huis als tempel ingericht. Anderen huren een ruimte om samen te komen.
De rituelen worden uitgevoerd in een gewijde, rituele ruimte die als een cirkel wordt voorgesteld.
Alhoewel de sabbats plechtige vieringen zijn, is er ook plaats voor feestvreugde tijdens het ritueel. Als het formele gedeelte van het ritueel afgelopen is, wordt het Cake-and-Wine ritueel uitgevoerd. Dat is een wat losser onderdeel van het ritueel waarbij er gegeten en gedronken wordt. Na het feestmaal wordt er ook gedanst rond het vuur, gezongen en muziek gemaakt.
Als het feest voorbij is, wordt de Cirkel verbroken en wordt de ruimte waar de cermonie plaats vond, weer een gewone, alledaagse plek.

Greencraft heeft een aantal Steencirkels opgericht en helpen oprichten, die als vaste punten van samenkomst en als krachtcentra dienen, en die aansluiten op de traditie van de megalietenbouwers en het sacrale landschap.

Magie

Heksen vereren niet alleen de goden, ze doen ook magisch werk. Dat gebeurt gewoonlijk tijdens de esbats, de vollemaansrituelen. Heksen geloven dat de maan een belangrijke invloed heeft op het magische werk. Heksen beoefenen allerlei soorten magie: genezingen, het helpen van mensen die in moeilijkheden verkeren of magie die betrekking heeft op de spirituele groei van de covenleden. Daarvoor worden allerlei magische technieken gebruikt, zoals kaarsenmagie, koordmagie, waarzeggerij, trance-oefeningen en meditatie. Alle magische handelingen hebben te maken met het bundelen van energie om positieve resultaten te verkrijgen.


De kristallen bol...

Heksen zeggen dat elke magische handeling drievoudig op hen zal terugkeren. Ze hoeden er zich dus voor om magie op negatieve wijze te gebruiken.
Er zijn verschillende definities van magie, maar geen enkele is echt sluitend. Over het algemeen verstaan heksen onder magie 'het veranderen van processen louter en alleen door de kracht van de wil'. In vele gevallen zijn magische technieken dezelfde als die in de psychotherapie of bij hypnose worden gebruikt.

Initiatie

De meeste heksentradities gebruiken inwijdingsrituelen om nieuwe leden toe te laten tot de coven. Inwijdingen worden in alle culturen gebruikt om een dramatische overgang te creëren tussen het 'oude' leven van de leek, en het 'nieuwe' leven van de ingewijdene. Tijdens de inwijding wordt de neofiet (nieuwe twijg) meegenomen op een geheime reis, die alleen gekend is door hen die de neofiet zijn voorgegaan. Tijdens de initiatie krijgt de neofiet nieuwe inzichten aangeboden die hem of haar kunnen helpen op zijn of haar zoektocht.
De meeste tradities in de Wicca kennen drie inwijdings- graden. Om geïnitieerd te worden moet de neofiet ten minste 18 jaar oud zijn. Een initatie kan enkel gevraagd worden na een opleiding van ten minste een jaar en een dag in de 'buitencirkel' van de coven. De coven zelf is de 'binnencirkel'. Na de eerste inwijding is de neofiet heks en priesteres of priester. Na de tweede initiatie kan de heks Magiër worden. Na de derde initiatie is men dan klaar om als Hogepriesteres of Hogepriester zelfstandig een coven te leiden.
Heel wat covens hebben de afgelopen tien jaar een vierde, of liever ‘nulde’ graad toegevoegd. Deze 'neofieteninitiatie' wordt gegeven bij de aanvang of in het midden van de opleiding in de 'buitencirkel'. Op die manier krijgt de kandidaat een goede indruk van wat een initiatie is, zonder een formele verbintenis aan te gaan met de coven.

Magische werktuigen

Tijdens het ritueel gebruiken heksen magische of rituele werktuigen en 'wapens'. Ze helpen de psychische staat te bereiken die nodig is voor het wijden van de Cirkel of voor het magische werk.
De werktuigen en wapens maken deel uit van een symbolensysteem dat gekend is onder de covenleden. De belangrijkste werktuigen zijn de altaarstukken die de vier elementen vertegenwoordigen: Aarde, Water, Lucht en Vuur. Een Pentakel (een metalen, stenen of wassen schijf) symboliseert de Aarde: stabiliteit, materieel welzijn en praktische aangelegenheden. Een schaal met zout of aarde kan het Pentakel vervangen. Een wierookvat met wierook, een bel en een Zwaard kunnen worden gebruikt om het element Lucht te vertegenwoordigen: communicatie, scherpzinnigheid en begrip. Een kaars en een Staf kunnen het element Vuur symboliseren: vitaliteit, verandering en energie. Een Kelk met water ten slotte staat voor het element Water: zuivering, liefde en intuïtie.
In sommige tradities gebruikt men nog de Ketel, het symbool van de godin en de schepping; de bezem, om de Cirkel te zuiveren, en een gehoornde staf, om de Gehoornde God te vertegenwoordigen.

 

De essentie van de Wicca

De Wicca heeft geen credo of een geloofsbelijdenis die heksen moeten volgen. De essentie van de Wicca kan enkel begrepen worden door deel te nemen aan de rituelen. Eén van de meest poëtische onderdelen van een Wicca-ritueel is de Opdracht van de Godin. Ze vertelt veel meer over de verering van de Grote Moeder, dan om het even welk boek over Wicca.

'Luister naar de woorden van de Grote Moeder, Zij die van oudsher door de mensen ook werd genoemd: Artemis, Astarte, Athene, Dione, Melusine, Aphrodite, Cerridwen, Diana, Arianrhod, Isis, Bride, en nog vele andere namen '

'Ik ben de Almachtige Godin die de gave van blijdschap schenkt aan het hart van de mensen. Op Aarde geef ik de kennis van de eeuwige geest. En na de dood geef ik vrede en vrijheid, en hereniging met hen die zijn voorgegaan. Ik eis geen offergaven, want ik ben de Moeder van al wat leeft, en mijn liefde is uitgestort over de Aarde.'

'Luister naar de woorden van de Godin van de sterren. Zij, in het stof van wier voeten de hemelse legioenen gelegerd zijn en wier lichaam het universum omarmt.'

'Ik, die de schoonheid van de groene Aarde ben,
en de witte Maan onder de sterren, en de mysteriën van de wateren, en het verlangen in de harten van de mensen, doe een beroep op uw ziel. Sta op en kom tot mij.
Want ik ben de ziel van de Natuur, die leven geeft aan het universum.
Uit mij komen alle dingen voort, en naar mij moeten alle dingen terugkeren. En laat in mijn aanschijn, bemind door goden en mensen, uw innerlijke goddelijkheid zich ontplooien in de vervoering van de oneindigheid.'
'Laat mijn eredienst zijn in de harten die zich verheugen, want zie, alle daden van liefde en blijdschap zijn mijn rituelen.
En daarom, laat er schoonheid zijn, en kracht, macht en medelijden, eer en nederigheid, vrolijkheid en eerbied in u.'
'En gij die denkt mij te zoeken, weet dat uw zoeken en verlangen u niet zullen baten als gij het mysterie niet kent:
als gij de heks die gij zoekt niet vindt in uzelf, zult gij haar nooit vinden.
Want zie, ik was bij u van in den beginne, en ik ben dat wat bereikt wordt aan het eind van het verlangen.'